Keukenlatijn: F

Falafel: een vegetarisch gerecht bestaande uit gefrituurde balletjes van gestampte kikkererwten en/of tuinbonen. De oorsprong van falafel is onbekend en controversieel. Een gangbare theorie is dat de schotel is ontstaan in Egypte, mogelijke aten de Kopten dit gerecht als vervanger van vlees tijdens de vasten. Via de havenstad Alexandrië werd de schotel en de naam naar andere gebieden in het Midden-Oosten, met name Libanon, geëxporteerd. In Egypte gebruikt men in principe alleen tuinbonen om het gerecht te maken. In het Midden-Oosten wordt de falafel ook soms van gedroogde tuinbonen gemaakt, eventueel met een handvol kikkererwten erdoor. Toen Israël als land werd opgericht werd falafel ook als nationaal gerecht geadopteerd. Sommige Palestijnen maken bezwaar tegen deze toeëigening van wat zij zien als hun gerecht. Tegenwoordig wordt het in toenemende mate ook in het Westen verkocht. De sauzen die meestal bij falafel geserveerd worden zijn taratorsaus (op basis van tahin), hummus, uiensaus, yoghurtsaus, knoflooksaus of een pittige saus.

Fenegriek (zie foto): is een plant uit de vlinderbloemenfamilie die wordt toegepast als keukenkruid. Het gewas komt oorspronkelijk uit Mesopotamië en was reeds in de oudheid bekend in het Middellandse Zeegebied. Tegenwoordig wordt fenegriek ook geteeld in Centraal-Azië.

Van fenegriek worden de zaden en de bladeren gebruikt in de keuken. Deze worden zowel gedroogd als vers gebruikt. Ze hebben een kruidige, bittere smaak en ruiken licht naar vers hooi. Fenegriek wordt vooral gebruikt in de Indische en Pakistaanse (curry), de Arabische (gebak en brood) en de Noord-Afrikaanse (vlees en vis) keuken. Ook als toevoeging aan kaas vindt het zijn toepassing, net als komijn en kruidnagel.

Feta: is een kaas gemaakt van schapen- of geitenmelk. De kaas is door de Europese Unie erkend als een traditioneel Grieks product met Beschermde Oorsprongsbenaming. Alleen kaas die op traditionele wijze geproduceerd wordt in bepaalde delen van Griekenland  en die gemaakt wordt van schapenmelk of een mengsel van schapenmelk en maximaal 30% geitenmelk uit hetzelfde gebied mag de naam “feta” dragen. Feta-achtige producten die buiten Griekenland op basis van koemelk worden gemaakt worden daarom dikwijls verkocht onder namen als “mediterrane kaasblokjes” of “witte kaas”.

Filodeeg is een dun deeg dat in grote vellen kant-en-klaar, diepgevroren, gekocht kan worden. Het is een Ottomaanse uitvinding, en werd aanvankelijk verspreid naar het Midden-Oosten en de Balkan. Filodeeg wordt gemaakt van meel, water en een kleine hoeveelheid olie. Zelden wordt er een ei aan toegevoegd. Het resulterend deeg wordt zeer dun uitgerold terwijl het continu bestrooid wordt met meel om kleven te voorkomen. Filodeeg is veel dunner en daardoor kwetsbaarder dan bladerdeeg. In tegenstelling tot bladerdeeg ontstaan er na bereiding geen dunne laagjes. Het voordeel is echter dat filodeeg minder vet bevat dan bladerdeeg, namelijk 6% versus 23% voor bladerdeeg.

Voor gebruik moet het deeg ontdooid worden, terwijl het afgedekt is met een vochtige doek om uitdrogen te voorkomen. Nadat het deeg gevuld is, kan het worden afgebakken in de oven of friteuse. Filodeeg wordt hierdoor knapperig. Dit deeg is geschikt voor zowel hartige als zoete vullingen en wordt ook wel voor nagerechten en taarten gebruikt.